தமிழ் தமிழ் என்று வாழ்ந்த தமிழன்

தமிழ் தமிழ் என்று வாழ்ந்த

தமிழன்

தமிழர்க்கெல்லாம் தமிழை

தக்க முறையில் சொன்னவன்

தரணியிலே அவன் 

தங்கமான நடிகர்திலகம்

சப்தமானதை  அதை  சுத்தமானதாக

சரளமாக பேசுவான்

சதுரங்க வேட்டை நடத்துவான்

சங்கத்தமிழிலிலே

சகஜமாய் வார்த்தைகள் தெறிக்கும்

சகலமும் அவனது நாவிலே! 

'வாழ வழி இல்லையா' என்பதை "வாழையிலையே இல்லையா "

என்று குழறினாலும் 

'வாழ இடம் இல்லை தமிழனுக்கு'

என்று முழங்கினாலும் 

'வக்கணையாக பேச வந்து விட்டே'

என்று வெடித்தாலும்

வார்த்தைகளுக்கு அவனே கர்வம் சேர்த்தவன் 

காலையிலே கந்தலாடை

மாலையிலே  பொன்னாடை

இரவிலே பஞ்சாடை 

என்று 

முப்பொழுதும் வேறுவேறு ஆடை உடுத்துவான்

நடிப்புக்காக

பார்த்தவன் சொல்வான் 

அவன் என்ன 

மனிதனா? மாயாவியா? 

செக்கிழுப்பார் கப்பலோட்டிய தமிழனில்

சிதம்பரனார் தான் தெரிவார்

ஜிந்தாபாத் என்று முழங்குவார்

பகத்சிங் தெரிவான் கண்களில்

பாஞ்சால சிங்கமாய் கர்ஜிப்பான்

கட்டபொம்மன் மனதில் நிற்பான்

சிவாஜி நடித்ததால்

அவர்களின் புகழுக்கு ஆயுள் கூடியது

நேரங்கள் காத்திருக்காது மனிதனுக்கு

அந்த நேரத்தையே காக்க வைத்தவன்

சிவாஜிக்கும் நேரத்திற்கும்

வாழ்நாளெல்லாம் போட்டிதான்

தோல்வியை நேரமானது உணர்ந்த நாள்

சிவாஜியின் ஆன்மா பிரிந்த நாள்தான்

..செந்தில்வேல் சிவராஜ்