சிவாஜியின் பத்து மகா கௌரவம்

​வானம் பார்த்த பூமிக்கும், வற்றாத தமிழ் மொழிக்கும் இடையில் - ஒன்பது ரசங்களையும் தன் ஒற்றை விழிகளில் சிறைபிடித்து வைத்திருந்த ஒரு நடிப்புப் பேராழி அவர்.

ஒரு கலைஞனின் வெற்றி என்பது அவன் வாங்கிய கைத்தட்டல்களில் மட்டும் இல்லை, அவன் வாழும் காலத்தை எப்படிக் கொண்டாடினான் என்பதிலும், அவனைக் காலம் எப்படிக் கொண்டாடியது என்பதிலுமே அடங்கியிருக்கிறது.

கேமராவின் கண்களுக்கு முன்னால் அவர் சிந்திய கண்ணீரும், அவர் எழுப்பிய கர்ஜனையும் திரையோடு முடிந்துவிடவில்லை. அவை காலத்தைக் கடந்து ஒரு இனத்தின் கலாச்சார அடையாளங்களாக மாறின.

​சில விழாக்கள் மனிதர்களைக் கௌரவிக்கும், ஆனால் சிவாஜி கணேசன் அவர்கள் கலந்துகொண்ட விழாக்கள் அந்த மேடைகளையே கௌரவித்தன.

​எட்டயபுரத்து மண் பாரதியின் புகழை மறந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, ஒரு மாபெரும் நட்சத்திர அந்தஸ்தைத் தூக்கியெறிந்துவிட்டு, ஒரு தொண்டனாகத் தெருவில் நடந்து வந்து அவர் எடுத்த 'பாரதி விழா' ஒரு வரலாற்றுப் பாடம்.

​கெய்ரோவின் பாலைவன மண்ணில் ஒரு தமிழனின் குரல் 'கட்டபொம்மனாக' ஒலித்தபோது, உலகமே எழுந்து நின்று கைதட்டியது ஒரு மகா அதிசயம்.

​கலை என்பது வெறும் வியாபாரமாகப் பார்க்கப்படும் உலகில், கலையையே தெய்வமாகவும், தேசப்பற்றையே உயிராகவும் கொண்டு அவர் நடத்திய, மற்றும் அவருக்கு நடத்தப்பட்ட பத்து வியக்கத்தக்க விழாக்களை - ஒரு கலைப் பயணமாக இங்கே தரிசிப்போம்...

​1. 'சிவாஜி' பட்டம் சூட்டப்பட்ட மகா விழா (1946):

​பதினாறு வயது இளைஞன் 'கணேசன்', மேடையில் சத்ரபதி சிவாஜியாகத் தோன்றியபோது அங்கிருந்தவர்களுக்குத் தெரியாது—அவர்கள் ஒரு நடிகரைப் பார்க்கவில்லை, ஒரு பேரரசனின் மறுபிறவியைக் காண்கிறார்கள் என்று! அந்த நாடகத்தின் பெயர் 'சிவாஜி கண்ட இந்து ராஜ்யம்'. பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் எழுதிய அந்த அனல் பறக்கும் வசனங்களை, கணேசன் தனது கணீரென்ற குரலில் கர்ஜித்தபோது, அரங்கமே அதிர்ந்தது.

 தந்தை பெரியார், அந்தச் சிறுவனின் நடிப்பில் மெய்மறந்து போனார்.மேடை ஏறிய பெரியார், அங்கிருந்த மக்கள் கடலுக்கு முன்னால் பிரகடனம் செய்தார்:

​"இன்று முதல் இவரை வெறும் கணேசன் என்று அழைக்காதீர்கள்... இவர்தான் நம்முடைய 'சிவாஜி' கணேசன்!"

​மணிமுடி சூட்டப்படாத அந்த மன்னனுக்கு, பெரியார் வழங்கிய அந்த 'சிவாஜி' என்ற பெயரே, பின்னாளில் உலகத் தமிழர்களின் இதயங்களில் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்த ஒரு சகாப்தத்தின் அடையாளமாக மாறியது.

2.1958 - சிவாஜி கணேசன் நடத்திய 'பாரதி திருநாள்':

​கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள் மணிமண்டபம் கட்டிய பிறகு, அந்த மண்டபத்தில் பாரதியாருக்குச் சிலை அமைப்பதிலும், அங்குத் தொடர்ச்சியாக விழாக்கள் நடத்துவதிலும் சில தேக்க நிலை இருந்தது. இதை அறிந்த சிவாஜி கணேசன், "இந்த ஆண்டு பாரதி விழாவை என் சொந்தச் செலவில் நடத்துகிறேன்" என்று அறிவித்தார்.

​நடைப்பயணம் மற்றும் ஊர்வலம்: விழாவிற்கு முன்னதாகவே சிவாஜி கணேசன் எட்டயபுரம் வந்தடைந்தார். ஊர் மக்கள் மற்றும் ரசிகர்களுடன் இணைந்து அவர் பாரதியாரின் திருவுருவப் படத்தை ஏந்தி, எட்டயபுரத்தின் வீதிகளில் நடந்து வந்து ஊர்வலம் சென்றார். ஒரு மாபெரும் நடிகர் என்ற கர்வமில்லாமல், ஒரு சாதாரணத் தொண்டனைப் போல பாரதியின் புகழைப் பாடியபடி அவர் சென்ற அந்த நிகழ்வு இன்றும் எட்டயபுரத்து மக்களால் பேசப்படுகிறது.

​பிரம்மாண்ட ஏற்பாடு: 50-க்கும் மேற்பட்ட கார்களில் கலைஞர்கள் மற்றும் அறிஞர்களை அழைத்து வந்தார். விழாப் பந்தல் முழுவதும் மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பி வழிந்தது.

​தமிழ் அறிஞர்கள் பாராட்டு: இந்த விழாவில் பாரதிதாசன், கலைஞர் மு. கருணாநிதி உள்ளிட்ட பல முக்கியப் பிரமுகர்கள் கலந்துகொண்டனர். 

​சிவாஜி கணேசன் அவர்கள் பாரதியார் மீது கொண்ட காதலால், அவராகவே முன்வந்து, தன் உழைப்பில் கிடைத்த பணத்தைச் செலவழித்து நடத்திய இந்த 'பாரதி திருநாள்' அவரது வாழ்க்கையின் மிக உன்னதமான பத்து நிகழ்வுகளில் நிச்சயம் முதன்மையானது.

3.  கெய்ரோ பாலைவன மணலை சிதறடித்த கட்டபொம்மன் குரல் :

​எகிப்து நாட்டின் தலைநகர் கெய்ரோ. உலக நாடுகளின் தலைசிறந்த கலைஞர்கள் கூடியிருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான 'ஆப்பிரிக்க - ஆசியத் திரைப்பட விழா'. உலக சினிமா வரைபடத்தில் தமிழ் சினிமா எங்கிருக்கிறது என்று பல நாடுகளுக்குத் தெரியாத காலம் அது. அந்தச் சூழலில் தான், 'வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்' என்ற வரலாற்றுச் சுவடு அங்குத் திரையிடப்பட்டது.

திரையில் சிவாஜி கணேசன் 'கட்டபொம்மனாக'த் தோன்றி, அந்தப் புகழ்பெற்ற "வரி, வட்டி, கிஸ்தி..." வசனத்தைப் பேசத் தொடங்கியபோது, அரங்கமே ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்தது. மொழி புரியாவிட்டாலும், அவரது குரலில் இருந்த அந்த ஆக்ரோஷமும், கண்களில் தெறித்த அந்தத் தேசப்பற்றுத் தீயும் அங்குள்ள வெளிநாட்டுத் திரை விமர்சகர்களை இருக்கையின் நுனிக்கு வரவழைத்தன.

விழாவின் இறுதி நாளில், சிறந்த நடிகருக்கான விருது அறிவிக்கப்படவிருந்த தருணம். உலகப் புகழ்பெற்ற பல ஹாலிவுட் மற்றும் ஐரோப்பிய நடிகர்களின் பெயர்கள் பரிசீலனையில் இருந்தன. ஆனால், நடுவர் குழுவின் தீர்ப்பு ஒருமனதாக இருந்தது.

​"The Best Actor Award goes to... Mr. Sivaji Ganesan!" அந்தப் பெயர் அறிவிக்கப்பட்டவுடன் கெய்ரோவின் அந்தப் பிரம்மாண்ட அரங்கம் அதிரும் வகையில் கைதட்டல் ஒலித்தது. 

ஒரு தமிழனின் குரல் சர்வதேச எல்லையைத் தாண்டி ஒலித்த அந்தத் தருணம், தமிழ் திரையுலக வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலமாகும்.

4.​அமெரிக்க மண்ணில் ஒரு இந்தியத் துருவ நட்சத்திரம்:

​1962-ஆம் ஆண்டு. உலக அரசியல் மற்றும் கலை இலக்கியச் சூழலில் அமெரிக்கா ஒரு தவிர்க்க முடியாத சக்தியாக விளங்கிய காலம். அந்த வல்லரசு நாடு, கலாச்சாரப் பரிமாற்றத்திற்காக உலகின் மிகச்சிறந்த கலைஞர்களைத் தேடியபோது, அவர்களின் கண்கள் இந்தியாவின் தென்கோடியில் நின்ற ஒரு மகா கலைஞனை நோக்கித் திரும்பின. அவர்தான் சிவாஜி கணேசன்.

​அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ அழைப்பை ஏற்று, ஒரு 'கௌரவ விருந்தினராக' (State Guest) அங்கு சென்ற முதல் இந்தியக் கலைஞர் என்ற பெருமையை அவர் பெற்றார்.

​சுமார் இரண்டு மாதங்கள் நீடித்த அந்தச் சுற்றுப்பயணம் வெறும் சாதாரணப் பயணம் அல்ல; அது ஒரு இந்தியக் கலைஞனுக்கு உலக அரங்கில் வழங்கப்பட்ட மகுடம்.

​அமெரிக்க அரசு அவரை வெறும் நடிகராக மட்டும் பார்க்கவில்லை; இந்தியப் பண்பாட்டின் தூதராகவே கௌரவித்தது.

​பயணத்தின் ஒரு பகுதியாக, அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற நயாகரா நீர்வீழ்ச்சி பகுதியை ஒரு நாள் முழுவதும் பார்வையிட அவருக்கு சிறப்பு அனுமதி வழங்கப்பட்டது.

அந்த ஒரு நாளுக்கு மட்டும், நயாகரா நகரத்தின் 'கௌரவ மேயராக' சிவாஜி கணேசன் நியமிக்கப்பட்டார். அந்த நகரின் சாவியைப் பெற்றுக் கொண்டபோது, அமெரிக்க அதிகாரிகளே வியக்கும் வண்ணம் ஒரு மேலைநாட்டு ஆளுமைக்கே உரிய கம்பீரத்துடன் அவர் காட்சியளித்தார்.

​இந்தச் சுற்றுப்பயணத்தின் உச்சகட்டமாக, ஹாலிவுட்டின் ஜாம்பவான் மார்லன் பிராண்டோவை சிவாஜி கணேசன் சந்தித்தார். நடிப்புலகின் இரு துருவங்கள் சந்தித்த அந்தத் தருணம் வரலாற்றின் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டியது. சிவாஜியின் நடிப்பைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருந்த பிராண்டோ, இந்தியக் கலைத்திறனின் ஆழத்தை நேரில் கண்டு வியந்தார்.

​ஏன் இது ஒரு சரித்திர நிகழ்வு?

​அக்காலத்தில் ஆசியக் கலைஞர்களுக்கு மேலைநாடுகளில் இத்தகைய உயரிய மரியாதை கிடைப்பது என்பது அரிதிலும் அரிதான ஒன்று. ஆனால், தனது சிம்மக் குரலாலும், முகபாவனையாலும் மொழிகளைக் கடந்து அனைவரையும் கட்டிப்போட்ட 'பராசக்தி' நாயகனுக்கு அமெரிக்க மண் சிவப்புக் கம்பளம் விரித்தது.

​"அமெரிக்க மண்ணில் ஒரு இந்திய நடிகருக்குக் கிடைத்த மிக உயரிய மரியாதையாக இன்றும் இது போற்றப்படுகிறது. இது வெறும் தனிமனிதப் புகழ் அல்ல; தமிழ் மொழிக்கும், இந்தியக் கலைக்கும் உலக அரங்கில் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றி."

​

5.புதர் மண்டிக் கிடந்த புனித பூமி:

​சிவாஜி கணேசன் கயத்தாற்றுக்குச் சென்றபோது, கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்ட அந்த இடம் ஆடு மாடுகள் மேயும் இடமாகவும், முட்செடிகள் நிறைந்த குப்பை மேடாகவும் கிடப்பதைக் கண்டார். "என் பாட்டன் மடிந்த இடமா இது?" என்று அவர் கண்கள் சிவந்தன. அந்தச் சீற்றத்தின் விளைவுதான், உடனடியாக அந்த இடத்தை விலைக்கு வாங்க அவர் எடுத்த முடிவு.

​அரசாங்கத்திடம் போய் நின்றால் கோப்புகள் நகராது என்பதை உணர்ந்த நடிகர் திலகம், அந்த இடத்தை ஒரு தனி நபரிடமிருந்து சொந்தப் பணம் கொடுத்து வாங்கினார். ஒரு சென்ட் கூட குறையாமல் அந்த இடத்தை முறைப்படி பதிவு செய்து, தனது சொந்தச் செலவில் பிரம்மாண்ட வெண்கலச் சிலையைச் செதுக்கச் சொன்னார்.

​சிலை திறப்பு விழா அன்று கயத்தாறு ஒரு போர்க்களம் போலக் காட்சியளித்தது.

​தென் தமிழகமே திரண்டு வந்தது. லட்சக்கணக்கான மக்கள் கயத்தாற்றுப் பெருவெளியில் ஆக்ரோஷமான கோஷங்களுடன் கூடியிருந்தனர்.

​ஒரு தனி மனிதன், தன் சொந்த உழைப்பில் ஒரு வீரனுக்கு இவ்வளவு பெரிய நினைவுச் சின்னத்தை எழுப்ப முடியுமா என்று அன்றைய அரசியல் தலைவர்கள் ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போயினர். காமராஜர் உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் இந்தச் செயலைக் கண்டு வியந்து பாராட்டினர்.

சிலை திறந்த கையோடு, அந்த இடத்தையும் சிலையையும் தமிழக அரசிடம் ஒப்படைத்தார் சிவாஜி. "சிலையை வைப்பது என் கடமை, அதைப் பாதுகாப்பது அரசின் கடமை" என்பதே அவரது எண்ணமாக இருந்தது.

​வானம் பிளக்க, பூமி அதிர... அந்தப் பாஞ்சாலங்குறிச்சிச் சிங்கம் தூக்கிலிடப்பட்ட அதே கயத்தாற்று மண்ணில், காலம் ஒரு கணக்கைத் தீர்த்தது. அந்நிய ஏகாதிபத்தியத்தின் தூக்குக் கயிறு எங்கு ஒரு வீரனின் மூச்சை நிறுத்தியதோ, அதே இடத்தில் அந்த வீரனின் புகழை விண்ணுயர நிறுத்தினார் கலைத்தாய் ஈன்றெடுத்த மற்றுமொரு சிங்கம் — சிவாஜி கணேசன்!

6. நகராட்சி மன்றத்தில் சிம்மாசனம் ஏறிய கலைச்சக்கரவர்த்தி!

​இந்தியத் திரையுலக வரலாற்றில் எத்தனையோ சாதனைகள் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு நகராட்சி நிர்வாகம், மக்கள் பிரதிநிதிகள் அமரும் தனது அதிகாரப்பூர்வ மன்றத்தில் ஒரு நடிகரின் படத்தை வைத்து கௌரவித்தது என்பது இன்றுவரை ஒரு வியப்பான சாதனையாகவே கருதப்படுகிறது. அந்தச் சாதனையை நிகழ்த்திக் காட்டியது மாயூரம் (மயிலாடுதுறை) நகராட்சி!

​அரசியல் தலைவர்களும், தேசப் பிதாக்களும் மட்டுமே அலங்கரித்த நகராட்சி மன்றக் கூட்டரங்கில், ஒரு மகா கலைஞனுக்கு இடம் கிடைத்தது என்பது சாதாரணமான விஷயம் அல்ல. 1970-களில் நடைபெற்றது இந்த நிகழ்வு.

​இந்தியாவிலேயே ஒரு நடிகரின் உருவப்படம் ஒரு நகராட்சி மன்றத்தில் திறந்து வைக்கப்பட்டது இதுவே முதல்முறை என்ற வரலாற்றுப் பெருமை மாயூரம் நகராட்சிக்குக் கிடைத்தது.

​சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு என்று பார்க்கப்பட்ட காலகட்டத்தில், ஒரு நடிகரின் படம் அரசாங்க அலுவலகத்தின் உயர் மன்றத்தில் வைக்கப்பட்டதென்றால், அந்த ஆளுமை மக்களின் மனதில் எந்த அளவிற்கு ஆழமாகப் பதிந்திருக்க வேண்டும்! 

7.அயல்நாடுகளில் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன் அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட கௌரவங்கள் :

​1. மொரிஷியஸ் :

​அரசு மரியாதை: மொரிஷியஸ் நாடு சிவாஜியை அழைத்து அவருக்கு அரசு மரியாதை  செய்து விருந்தினர்  அந்தஸ்து 

வழங்கி கௌரவம் செய்தது.இது சிவாஜிக்கு மட்டுமே கிடைத்த மரியாதை.

 

​2. இலங்கை ..

​அதிபர் மாளிகை கௌரவம்: அதிபர் ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனே சிவாஜியைத் தனது மாளிகையிலேயே தங்க வைத்து கௌரவித்தார். ஒரு வெளிநாட்டு நடிகருக்கு இலங்கை அதிபர் மாளிகையில் தங்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது அதுவே முதல் முறை.

​3. குவைத் 

​கலாச்சாரக் கௌரவம்: குவைத் நாட்டில் உள்ள 

​ மன்னர் குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்கள் இந்திய சுதந்திர பொன்விழாவை  கொண்டாடிய போது ,சிவாஜியை சிறப்பு விருந்தினராக அழைத்து கௌரவப்படுத்தினார்கள்.

 இந்த மூன்று நாடுகளுமே சிவாஜியை ஒரு நடிகராக மட்டும் பார்க்காமல், ஒரு நாட்டின் கலாச்சாரத் தூதராகவே மதித்துக் கௌரவித்தன.

​

8.சென்னை மண்ணில் சர்வதேச அங்கீகாரம்:

​சர்வதேச விருதுகள் தேடி வரும்போது கலைஞர்கள் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்வது வழக்கம். ஆனால், பிரெஞ்சு அரசு தனது தூதரை நேரடியாகச் சென்னைக்கு அனுப்பி, தமிழகத்துக்கே வந்து இந்த விருதை வழங்கியது ஒரு அபூர்வமான நிகழ்வு. சென்னை வந்த பிரெஞ்சு தூதர், சிவாஜி அவர்களின் நடிப்பைப் பாராட்டி இந்த விருதை வழங்கியபோது, ஒட்டுமொத்தத் தமிழகமே ஆனந்தக் கண்ணீரில் நனைந்தது.

​"இந்தியாவில் ஒரு சிறந்த நடிகன் இருக்கிறான்" என்பதைத் தாண்டி, "உலகத் தரம் வாய்ந்த ஒரு கலைஞன் இதோ இங்கே இருக்கிறான்" என்பதை இந்த சர்வதேச விருது மீண்டும் உலகிற்கு மெய்ப்பித்தது.

வெறும் புகழுக்காக அன்றி, கலைக்காகவே வாழ்ந்த ஒரு மனிதருக்குக் கிடைத்த சர்வதேசச் சான்றிதழ் இது.

​

​9.நடிப்பின் இமயத்திற்கு இந்திய அரசின் சல்யூட்: சிவாஜியும் தாதாசாகேப் பால்கே விருதும்!

​இந்தியத் திரையுலகின் உயரிய சிகரமாகக் கருதப்படும் தாதாசாகேப் பால்கே விருது, 1996-ல் சிவாஜி கணேசன் அவர்களைத் தேடி வந்தபோது, அது அந்த விருதுக்கே கிடைத்த கூடுதல் அங்கீகாரமாகப் பார்க்கப்பட்டது. ஏன் இந்த விருது சிவாஜிக்கு மிகவும் ஸ்பெஷல்?

​சிவாஜி கணேசன் அவர்கள் இந்த விருதைப் பெற்ற முதல் தமிழ் நடிகர் என்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் அல்ல; அது ஒரு வரலாற்றுத் திருத்தம். உலகமே வியந்து பாராட்டிய ஒரு கலைஞனுக்கு, இந்திய அரசு வழங்கிய மிகச்சரியான மரியாதை அது.

உலகப் புகழுக்குச் சொந்தக்காரருக்கு, இந்தியாவின் மிக உயரிய விருது கிடைத்தது ஒரு காவியத் தருணம்.

​

10.கடலையே மிரட்டிய நடிகர் திலகத்தின் சிலையெடுத்த திருவிழா!

​சென்னையின் இதயமான மெரினா கடற்கரையில், அலைகளின் ஓசையை விட சத்தமாக ஒரு கலைஞனின் புகழ் ஒலிக்கத் தொடங்கியது அந்த நாளில்தான். தமிழக அரசு சிவாஜி கணேசன் அவர்களுக்கு மெரினாவில் சிலை அமைத்த நிகழ்வு, தமிழ் திரையுலக வரலாற்றில் ஒரு பிரமாண்ட நிகழ்வு.

அதிர்ந்த கடற்கரை சாலை: மெரினாவின் காமராஜர் சாலையில் போக்குவரத்து ஸ்தம்பித்தது. ஒரு நடிகரின் சிலையைப் பார்க்க இத்தனை லட்சம் பேரா? என ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையுமே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது அந்த மக்கள் கூட்டம்.

​

சிலையல்ல... ஒரு காவியம்!

​திரைச்சீலை விலகிய அந்த நொடி... அங்கிருந்தவர்கள் கண்ட காட்சி வெறும் வெண்கலச் சிலை அல்ல; அது சிம்மக்குரலோனின் 

உயிரோட்டமான விஸ்வரூபம்.

​அந்த ராஜ தோரணை: தலைநிமிர்ந்து நின்ற அந்தச் சிலை, சிவாஜியின் 'ராஜராஜ சோழன்' மற்றும் 'கட்டபொம்மன்' ஆளுமைகளை ஒருசேரப் பிரதிபலித்தது.

​கண்களின் காந்தம்: சிலையாக இருந்தாலும், அந்த விழாவில் கூடியிருந்த அத்தனை பேரையும் அந்தச் சிலையின் கண்கள் ஊடுருவிப் பார்ப்பது போன்ற ஒரு வியப்பான உணர்வு ஏற்பட்டது.

​வியப்பான உண்மை: அந்த விழாவில் ஒரு பக்கம் அரசியல் தலைவர்கள், மறுபக்கம் திரைத்துறை ஜாம்பவான்கள் எனப் பட்டாளமே திரண்டிருந்தது. ஒரு கலைஞனின் சிலை திறப்பு விழாவுக்கு இத்தனை ஜாம்பவான்கள் திரண்டது சிவாஜி என்ற பெயருக்காக.

​எட்டயபுரத்துத் தெருக்களில் சாதாரணத் தொண்டனாகப் பாரதி விழா நடத்தியபோது அவர் ஒரு தேசபக்தன்; கெய்ரோவில் உலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்தபோது அவர் இந்தியாவின் கலைத்தூதன்; அண்ணா வழியில் பெரியார் சூட்டிய பெயரோடு அவர் வாழ்ந்த காலம் ஒரு கலைச் சகாப்தம்.

​அவர் சிந்திய கண்ணீர்த்துளிகளில் ஓர் இனத்தின் ஆன்மா இருந்தது; அவர் எழுப்பிய சிம்மக் கர்ஜனையில் தமிழ் மண்ணின் வீரம் இருந்தது. காலத்தின் கரங்கள் எத்தனையோ மாற்றங்களைக் கொண்டு வரலாம், ஆனால் "நடிப்பு" என்ற சொல்லுக்கு அகராதியில் ஒரு முகம் இருக்குமானால், அது என்றும் இந்த நடிப்புப் பேராழியின் முகமாகத்தான் இருக்கும்.

​திரை மறைந்தாலும் திறமை மறைவதில்லை; காலம் கடந்தும் கலை உலகைச் சிம்மாசனம் போட்டு ஆளும் ஒரே சக்ரவர்த்தி - நடிகர் திலகம் ஒருவரே!

​

செந்தில்வேல் சிவராஜ்