நடிகர்திலகத்தின் நடிப்பில் உருவாகவிருந்த 'சாணக்கியா', வெறும் கனவாகவே நின்று போனது தமிழ் கலை உலகின் பெரும் துரதிர்ஷ்டம்.
அர்த்தசாஸ்திரம் தந்த அந்த அரசியல் மேதையின் ஆளுமைக்கும், சிவாஜியின் நடிப்புப் பசிக்கும் இடையில் ஒரு மாபெரும் காவியம் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டியது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அந்தப் பிரம்மாண்டத் திட்டம் பாதியிலேயே கைவிடப்பட்டது.
அவிழ்ந்த குடுமியுடனும், அனல் தெறிக்கும் வசனங்களுடனும் சாணக்கியராகச் சிவாஜி கணேசன் திரையில் தோன்றியிருந்தால், அது காலத்தால் அழியாத ஒரு அரசியல் ஆவணமாக மாறியிருக்கும்.
கர்ணனுக்கு அடுத்து உருவான ஒரு மாபெரும் கனவுதான் 'சாணக்கியா'.
சுமார் 2400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த சாணக்கியர், வெறும் அறிஞர் மட்டுமல்ல; அவர் ஒரு பேரரசை உருவாக்கிய சூத்திரதாரி.
அர்த்தசாஸ்திரம்: அரசு நிர்வாகம், போர் தந்திரங்கள் மற்றும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை உள்ளடக்கிய உலகப்புகழ் பெற்ற நூலை வழங்கியவர்.
அரசியல் ஆளுமை: நந்த வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்கும், மௌரியப் பேரரசின் எழுச்சிக்கும் வித்திட்ட மகா தந்திரசாலி.
தற்காலப் பொருத்தம்: இன்றைய நவீன அரசியலிலும் சாணக்கியரின் தந்திரங்கள் 'சாணக்கிய நீதி' என்ற பெயரில் ஒரு வழிகாட்டியாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.
நடிகர் திலகம் இந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்றிருந்தால்,
வீரத்தை உடல் மொழியால் காட்டிய சிவாஜி, சாணக்கியரின் கூர்மையான அறிவாற்றலைத் தனது கண்களாலும் வசீகரமான வசன உச்சரிப்பாலும் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.
பந்துலு தனது முந்தைய படங்களை விடவும் அதிக பொருட்செலவில், ஆயிரக்கணக்கான கலைஞர்களுடன் ஒரு மாபெரும் 'பீரியட் டிராமா'வாக இதனை எடுக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார்.
இந்தப் படம் வெளிவந்திருந்தால் அது வெறும் பொழுதுபோக்காக இருந்திருக்காது.
திராவிட அரசியல் மற்றும் சமஸ்கிருத எதிர்ப்பு அலை ஓங்கியிருந்த காலகட்டத்தில், சமஸ்கிருத அறிஞரான சாணக்கியரின் கதையைத் திரையில் கொண்டு வருவது ஒரு துணிச்சலான முயற்சியாக இருந்திருக்கும்.
சாணக்கியராகச் சிகையலங்காரம் செய்து, கையில் அர்த்தசாஸ்திரத்துடன் சிவாஜி கணேசன் காட்சியளித்திருந்தால் அது எப்படி இருந்திருக்கும் என்ற ஏக்கம் ஒவ்வொரு சினிமா ரசிகனிடமும் இருக்கத்தான் செய்கிறது.
"விதி எப்போதுமே மனிதனின் திட்டங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது" என்பதற்குச் சாணக்கியா ஒரு சிறந்த உதாரணம்.
கர்ணனின் வரலாற்றை அவர் திரைப்படமாக எடுத்தபோதே, சாணக்கியா என்ற படத்தை உருவாக்கும் திட்டமும் அவருக்கு இருந்தது. தலைமை வேடத்தில் சிவாஜி கணசன் நடிக்கவிருந்தார்.
கர்ணன் வெளியிடப்பட்ட காலச்சூழலுடன் ஒத்துப்போகக்கூடியது அந்தப் படத்தின் திரைக்கதை.
சுமார் 2400 ஆண்டுகளுக்கு முன் மகத நாட்டில் வாழ்ந்த சாணக்கியர் ஒரு பிராமணர். தமிழகத்தின் சில கட்சிகளின் மரியாதைக்குரிய பரிபாஷையில் கூற வேண்டுமென்றால் 'பார்ப்பனர்'.
சமஸ்கிருத வெறுப்பைத் தங்கள் அடையாளமாகக் கொண்டுள்ள அரசியல்வாதிகள் கோலோச்சும் மாநிலம் தமிழகம்.
சாணக்கியரோ, பாரதத்தின் மிகப் பழமையான அரசியல் நூலான அர்த்தசாஸ்திரத்தை சமஸ்கிருதத்தில் எழுதியவர்.
இத்தகைய ஒரு ஆளுமையைத் தமிழ்நாட்டில் வரும் திரைச்சித்திரத்தில் எப்படி முக்கிய கதாபாத்திரமாக்குவது என்பது மிகவும் கடினம்.
பி.ஆர். பந்துலுவுக்கும் அவருடைய கதாநாயக நடிகரான சிவாஜிக்கும் இடையிலான உறவில் முரடன் முத்து படத்திற்குப் பிறகு பிளவு ஏற்பட்டது. இதனால் சாணக்கியா திட்டம் கைவிடப்பட்டது.
ஒருவேளை சாணக்கியா கதை திரைக்கு வந்திருந்தால் எத்தகைய கண்டனங்களைச் சந்திக்க வேண்டி வந்திருக்கும் என்பதற்கொரு உதாரணம் 1991-இல் தெரிந்தது:
சந்திரபிரகாஷ் திவேதி என்பவர் சாணக்கியாவைத் தூர்தர்ஷன் தொடராக எடுத்து, அவரே சாணக்கியராக நடித்திருந்தார்.
அந்தத் தொடர் வெற்றியடைந்தாலும், திவேதியைச் சில பத்திரிகைகள் பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் தொடர்புடையவராகச் சித்தரித்தன.
சிவாஜிக்காகச் சாணக்கியரை அசைபோட்ட பந்துலு, ஆயிரக்கணக்கான நடிகர்களுடன் பிரம்மாண்டமான முழுநீள வண்ணப் படமாகத் தயாரிக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார்.
"பந்துலு ஒன்றை நினைத்தார், அந்த காலபகவான் வேறொன்றை முடித்தார்."
சிவாஜி கணேசன் நடிப்பில் 'சாணக்கியா' திரைப்படம் உருவானால், அது வெறும் பொழுதுபோக்குச் சித்திரமாக மட்டும் இருந்திருக்காது. அது ஒரு மாபெரும் அரசியல் மற்றும் சமூகப் பாடமாக அமைந்திருக்கும். அத்திரைப்படம் இந்தச் சமூகத்திற்கு எப்படியெல்லாம் பயன்பட்டிருக்கும் என்பதைப் பின்வரும் கோணங்களில் பார்க்கலாம்:
1.இன்றைய இளைஞர்களுக்குத் தலைமைத்துவம் குறித்த சரியான புரிதல் மிக அவசியம்.
சாணக்கியர் ஒரு வம்சாவளி மன்னனை (தனநந்தன்) எதிர்த்து, தகுதியுள்ள ஒரு சாதாரணச் சிறுவனை (சந்திரகுப்தன்) மன்னனாக்கினார். "தலைமை என்பது பிறப்பால் வருவதல்ல, அது தகுதியால் வருவது" என்ற சமூக நீதியை இத்திரைப்படம் உரக்கச் சொல்லியிருக்கும்.
ஒரு வெற்றிகரமான தலைவனுக்குப் பின்னால் ஒரு சிறந்த ஆலோசகர் இருக்க வேண்டும் என்பதைச் சாணக்கியர்-சந்திரகுப்தன் உறவு மூலம் அறியலாம்.
2.நந்த வம்சத்தின் வீழ்ச்சியே அவர்களின் ஆணவத்தாலும், அறிஞர்களை அவமதித்ததாலும் நிகழ்ந்தது.
அதிகாரம் என்பது மக்களை அடக்குவதற்கல்ல, அவர்களைக் காப்பதற்கே என்பதைச் சாணக்கியரின் வசனங்கள் மூலம் சிவாஜி வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.
தவறு செய்யும் ஆட்சியாளர்களைச் சாதாரண குடிமகனும் அறிவால் வீழ்த்த முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கையை இத்திரைப்படம் அடித்தட்டு மக்களுக்கு வழங்கியிருக்கும்.
3.சாணக்கியரின் 'அர்த்தசாஸ்திரம்' ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தை எப்படி நிர்வகிக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது.
வரி வசூலிப்பது எப்படி (தேனீ பூக்களிடமிருந்து தேனை எடுப்பது போல, மலர் வாடாமல் எடுக்க வேண்டும்), ஊழலை எப்படிக் கண்டறிவது போன்ற நுணுக்கங்களைச் சிவாஜி தனது பாணியில் விளக்கும்போது, அது பாமர மக்களுக்கும் புரியும் நிர்வாகப் பாடமாக மாறியிருக்கும்.
4.சாணக்கியரின் மிகப்பெரிய கனவு 'அகண்ட பாரதம்'. அதாவது சிதறிக் கிடந்த சிற்றரசுகளை ஒன்றிணைத்து ஒரு வலிமையான தேசத்தை உருவாக்குவது.
சாதி, மத, இனப் பிரிவினைகளால் பிளவுபட்டுக் கிடக்கும் சமூகத்திற்கு, "ஒற்றுமையே வலிமை" என்ற தேசபக்தி உணர்வை இத்திரைப்படம் ஊட்டியிருக்கும்.
அந்நிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களிடமிருந்து நாட்டை எப்படிக் காக்க வேண்டும் என்ற வியூகங்கள், இன்றைய பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்திருக்கும்.
5.சிவாஜியின் படங்கள் எப்போதும் அந்தந்தக் காலக்கட்டத்தில் ஒரு கலாச்சாரத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
வாள் வலிமையை விட அறிவு வலிமையே மேலானது என்பதைச் சாணக்கியர் பாத்திரம் நிலைநாட்டியிருக்கும். "ஆயுதங்களால் வெல்வதை விட, ஆலோசனைகளால் வெல்வதே சிறந்தது" என்ற கருத்து, வன்முறையற்ற சமூக மாற்றத்திற்கு வித்திட்டிருக்கும்.
முடிவுரை
சுருக்கமாகச் சொன்னால், சிவாஜியின் நடிப்பில் 'சாணக்கியர்' படம் வெளிவந்திருந்தால், அது ஒரு "அரசியல் வழிகாட்டி நூலாக" இருந்திருக்கும். இன்றைய அரசியலில் உள்ள குறைகளையும், நிர்வாகச் சிக்கல்களையும் தீர்ப்பதற்கான அறநெறிகளைச் சமூகம் அத்திரைப்படத்தின் மூலம் எளிமையாகக் கற்றிருக்கும். அந்தத் திரைப்படம் காலாவதி ஆகாத ஒரு சமூகப் பாடமாகத் தலைமுறை தலைமுறைக்கும் புகழப்பட்டிருக்கும்.
இந்திய வரலாற்றில் ‘அரசியல் தந்திரத்தின் தந்தை’ என்று அழைக்கப்படுபவர் சாணக்கியர். ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்குவதற்கும், வீழ்த்துவதற்கும் ஒரு தனிமனிதனின் அறிவு மட்டுமே போதும் என்பதை உலகுக்கு நிரூபித்தவர் அவர். மறுபுறம், ஒரு பாத்திரத்தின் ஆன்மாவைத் தனது நடிப்பால் திரையில் கொண்டு வருவதில் ‘சிம்ம சொப்பனமாக’ விளங்கியவர் நடிகர் திலகம் சிவாஜி கணேசன். சாணக்கியர் என்ற வரலாற்று நாயகனும், சிவாஜி என்ற கலை நாயகனும் இணைந்திருந்தால் அது தமிழ் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த ‘சரித்திர ஆவணமாக’ மாறியிருக்கும்.
சாணக்கியரின் தனித்துவமான சிறப்புகள்:
சாணக்கியரின் ஆளுமை என்பது பல அடுக்குகளைக் கொண்டது. அவரை வெறும் தந்திரவாதி என்று மட்டும் சுருக்கிவிட முடியாது:
தீராத உறுதி: நந்த மன்னர்களால் அவமானப்படுத்தப்பட்ட போது, "இந்த சாம்ராஜ்யத்தை வேரறுக்கும் வரை என் குடுமியை முடிக்க மாட்டேன்" என்று சபதம் செய்த அந்த உறுதி, ஒரு மனிதனின் அகங்காரம் சார்ந்ததல்ல; அது ஒரு தர்மத்தின் எழுச்சி.
பாகுபாடற்ற பார்வை: தகுதியுள்ள ஒருவன் சாதாரண நிலையில் இருந்தாலும் அவனைப் பேரரசன் ஆக்கும் குணம் (சந்திரகுப்தனைத் தேர்ந்தெடுத்தது).
அர்த்தசாஸ்திரம் மற்றும் நீதி: தனிமனித ஒழுக்கம், நாட்டின் பாதுகாப்பு, ஒற்றர் படை மேலாண்மை என அவர் வகுத்த விதிகள் இன்றும் நிர்வாகவியலில் பாடமாக உள்ளன.
துறவு மனப்பான்மை: ஒரு மாபெரும் பேரரசை உருவாக்கிய பின்னும், அரண்மனை சுகங்களை விடுத்து ஒரு சிறிய குடிலில் வசித்த அந்தத் துறவு நிலை அவரது சிறப்பம்சமாகும்.
சிவாஜி கணேசனின் நடிப்பில் சாணக்கியரின் பரிமாணங்கள்:
சாணக்கியர் பாத்திரத்தை ஏற்று சிவாஜி கணேசன் நடித்திருந்தால், அவர் அதனை எவ்வாறு கையாண்டிருப்பார் என்பதை நான்கு நிலைகளில் ஆராயலாம்:
1. ஆவேசமும் அடக்கமும்
இணைந்த உடல்மொழி:
சாணக்கியர் எப்போதும் சத்தமாகப் பேசுபவர் அல்ல; ஆனால் அவர் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும் அதிகாரத்தைக் காட்டிலும் கனமானதாக இருக்கும். சிவாஜி அவர்கள், தனது ‘வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்’ பாணியிலான ஆவேசத்தை விட, ‘கப்பலோட்டிய தமிழன்’ வஉசி-யின் முதிர்ச்சியையும், ‘கர்ணன்’ படத்தின் கம்பீரத்தையும் கலந்து ஒரு புதிய வகை உடல்மொழியை உருவாக்கியிருப்பார். குறிப்பாக, அவிழ்ந்த குடுமியுடன் அவர் சபதம் செய்யும் காட்சி, தமிழ் சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த காட்சியாக அமைந்திருக்கும்.
2. கண்கள் வழி வெளிப்படும் ராஜதந்திரம்:
சாணக்கியரின் தந்திரங்கள் அனைத்தும் அவரது மூளையில் உதிப்பவை. சிவாஜி கணேசன் தனது கண்களால் உணர்ச்சிகளைக் கடத்துவதில் வல்லவர். எதிரிகளை வீழ்த்தத் திட்டம் தீட்டும் போது கண்களில் ஒரு மின்னலையும், சந்திரகுப்தனை வழிநடத்தும் போது ஒரு தந்தைக்குரிய கனிவையும் அவர் ஒரே நேரத்தில் காட்டியிருப்பார்.
3. வசன உச்சரிப்பின் வலிமை:
சாணக்கியரின் வசனங்கள் நீண்டதாக இருக்காது, ஆனால் அவை தர்க்கரீதியாக இருக்கும். "மன்னன் என்பவன் மக்களின் சேவகன்" போன்ற தத்துவங்களைச் சிவாஜி தனது கணீர் குரலில் உச்சரிக்கும்போது, அது வெறும் வசனமாக இல்லாமல் ஒரு அரசியல் சட்டமாகவே ரசிகர்களிடம் போய் சேர்ந்திருக்கும். தமிழ் மொழியின் இலக்கணச் சுத்தமான உச்சரிப்பு, அந்தப் பாத்திரத்தின் அந்தணத் தோற்றத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்த்திருக்கும்.
இப்படம் உருவானால் தமிழ் சினிமா உலக அரங்கில் எப்படிப் பேசப்பட்டிருக்கும்?
இந்தியாவில் வரலாற்றுப் படங்கள் அப்போது பெரும்பாலும் காதலை மையமாக வைத்தே எடுக்கப்பட்டன. ஆனால், ‘சாணக்கியர்’ உருவானால் அது ஒரு ‘அரசியல் த்ரில்லர்’ வகையறாவில் புதிய பாணியைத் தொடங்கி வைத்திருக்கும்.
மௌரியப் பேரரசின் மீளுருவாக்கம்: பாடலிபுத்திரம், நந்த வம்சத்தின் வீழ்ச்சி போன்ற காட்சிகளைச் சிவாஜி போன்ற ஒரு கலைஞனுக்காகத் தமிழ் திரையுலகம் பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கியிருக்கும். இது தமிழ் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் திறமையை உலகிற்குப் பறைசாற்றியிருக்கும்.
சாணக்கியர் ஒரு ‘மூளை’ என்றால், சிவாஜி கணேசன் ஒரு ‘இதயம்’. மூளையின் தந்திரங்களுக்கு இதயம் போன்ற நடிப்பால் உயிர் கொடுத்திருந்தால், அந்தத் திரைப்படம் தமிழ் சினிமாவின் ஈடுஇணையற்ற சரித்திரப் புகழைப் பெற்றிருக்கும். "சாணக்கியராக வாழ்ந்தவர் சிவாஜி" என்று வரலாறு சொல்லுமளவுக்கு அந்தப் பாத்திரம் காலத்தால் அழியாத ஒன்றாக மாறியிருக்கும். இன்று நாம் நினைத்துப் பார்த்தாலும், சாணக்கியரின் அந்தப் புகழ்பெற்ற ‘அவிழ்ந்த குடுமி’ தோற்றத்திற்குச் சிவாஜி கணேசனின் முகத்தைத் தவிர வேறு ஒரு முகத்தை மிகச்சரியாகப் பொருத்த முடிவதில்லை. இதுவே அந்த மகாநடிகனுக்கும், அந்தப் பேராசானுக்கும் உள்ள ஆன்ம ரீதியான தொடர்பு.
செந்தில்வேல் சிவராஜ்
கருத்துகள்
கருத்துரையிடுக